Printen Close

“De ontdekking van Egypte”

Start: Dinsdag 12 Juni 2012
Data:
Tijden: 19:30 - 21:00
Door: Dr. Christian Greco
Status: U kunt nog inschrijven
Locatie: Universiteit Leiden - Lipsius gebouw
Adres: Cleveringaplaats 1

Met de troepen van Napoleon Bonaparte kwam in 1798 ook een groot onderzoeksteam naar Egypte. De expeditie werd begeleid door een ploeg geleerden die alle aspecten en monumenten van het land moest bestuderen en vastleggen. De resultaten werden in negen tekstboeken en elf delen met afbeeldingen op groot formaat onder de titel Description de l’Egypte tussen 1809 en 1830 in Parijs gepubliceerd. De egyptologie zoals wij die nu kennen is het product van de expeditie van Napoleon en van de vondst van de steen van Rosetta.

De Franse geleerde Jean François Champollion slaagde erin met de steen van Rosetta de sleutel tot het geheim van de hiërogliefenschrift te ontcijferen. Het lukte nu de wetenschappers de geschiedenis en cultuur van de Egyptenaren te laten herrijzen.

In 1826 was Champollion in Italië om in Florence de Egyptische collectie te bestuderen. Tijdens het onderzoek van de collectie werd Champollion voorgesteld aan Ippolito Rosellini, een veelbelovend oriëntalist uit Pisa, die van de beroemde ontcijferaar zelf de hiërogliefen wilde leren. Rosellini is niet alleen Champollions belangrijkste leerling geworden, maar ook een trouwe vriend die de verdere carrière van de beroemde Fransman in hoge mate richting heeft gegeven. In Florence ontwikkelden zij namelijk samen, mede op instigatie van de groothertog Leopold II, het plan voor een nieuwe wetenschappelijke missie naar Egypte. Die zou de Egyptische monumenten nu vooral vanuit filologisch, historisch en kunsthistorisch oogpunt moeten beschrijven; aspecten die de geleerden van de eerdere Franse Expeditie nog niet konden belichten omdat zij nog geen hiërogliefen konden lezen.

De Frans-Toscaanse expeditie vertrok op 31 juli 1828 en heeft ruim anderhalf jaar geduurd. Tussen 1832 en 1834 verschenen Rosellini’s resultaten onder de titel I Monumenti dell’ Egitto e della Nubia, drie majesteitelijke delen met meer dan zeshonderd handingekleurde lithografieën en negen delen tekst. Naast de Description werd deze publicatie tot een van de standaardwerken van de nieuw opgerichte wetenschappelijke discipline egyptologie.

De systematische inventarisatie en documentatie van de Egyptische en Nubische monumenten was en is nog steeds van groot belang in de egyptologie. Al voor aanvang van de Frans-Toscaanse expeditie betreurde Champollion het feit dat de onnauwkeurigheden in de gepubliceerde teksten van de Description zijn ontcijfering van de hiërogliefen ernstig hadden gehinderd. Met de ontdekking van de fotografie door Louis Daguerre in 1839 openden zich plotseling onverwachte horizonten voor de studie van de Egyptische cultuur, in het bijzonder van de inscripties op de monumenten.

Deze lezing vindt plaats in het Lipsius gebouw, zaal 228.



Location